زبان بدن"کشیدن یا صاف کردن یقه پیراهن"

دزموند موریس اظهار نمود که در تحقیق در زمینه حرکات مورد استفاده افرادی که دروغ می گویند، نشان داده که دروغ گویی باعث ایجاد حس خارش در بافت های ظریف صورت و گردن می شود که برای ارضا آن نیاز به خارش یا مالش احساس می گردد.

به نظر می رسد که این یک توضیح مناسب برای استفاده بعضی از مردم از حرکت «کشیدن یقه پیراهن» هنگامی که دروغ می گویند و حدس می زنند که این دروغ آشکار شده، می باشد. این مورد تقریباً شباهت دارد به هنگامی که آدم متقلب احساس می کند شما به دروغ گویی او شک کرده اید و دروغ موجب تشکیل قطره ای عرق روی گردن می شود. این حرکت همچنین هنگامی که فردی احساس عصبانیت یا ناراحتی می کند در تلاش خود برای ورود و گردش هوای خنک به اطراف گردن نیاز دارد که یقیه پیراهن خود را بکشد، استفاده می شود.

زمانی که به کارگیری این حرکت را توسط شخصی مشاهده می کنید، پرسیدن سوالی مانند، «خواهش می کنم تکرار کنید» یا «آیا می توانید واضح تر بگویید؟» می تواند باعث لو رفتن دروغگویی احتمالی شود.

زبان بدن"دست به سینه ناقص و ...

گاهی اوقات حالت دست به سینه کامل بیش از حد گویا است و به وضوح ترس و نگرانی را نشان می دهد. از این رو گهگاه آن را با حالت متعادل تری جایگزین می کنیم، یعنی دست به سینه ناقص که در این حالت یک دست از جلوی بدن رد می شود تا دست دیگر را بگیرد یا لمس کند و یک مانع تشکیل دهد.

تشکیل این مانع اغلب در جلساتی که شاید شخص برای سایر اعضای گروه غریبه باشد یا از اعتماد به نفس لازم برخوردار نباشد، دیده می شود. یک نوع پر مصرف دیگر از این حرکت، گرفتن دست ها است، (شکل زیر) حرکتی که اغلب توسط افرادی که در حضور یک جمع منتظر دریافت جایزه یا ایراد نطق می باشند، استفاده می شود. به اعتقاد موریس، این حرکت باعث می شود که شخص مجدداً از همان امنیت عاطفی برخوردار شود که در کودکی هنگامی که والدینش در موقعیت های ترسناک دست هایش را می گرفتند، تجربه می کرده است.

زبان بدن "دست به سینه محکم"

اگر در حالت دست به سینه، مشت های شخص نیز بسته باشد، حاکی از یک رفتار تهدید آمیز و تدافعی است. این مشخصه اغلب با دندان های روی هم و چهره برافروخته ترکیب می شود که در این صورت احتمال بروز یک حمله کلامی یا فیزیکی وجود دارد. برای کشف علت ایجاد این حالت تهدید آمیز (چنانچه مشخص نباشد) نیاز به برخورد مطیعانه با کف دست ها رو به بالا می باشد. شخصی که از این مجموعه اشارات استفاده می کند از یک رفتار تهاجمی برخوردار است؛ برخلاف شخصی که در تصویر زیر در حالت تدافعی دست به سینه شده است.